• baner ECES 1
  • baner ECES 2

Osoby 60+ to ważna część społeczeństwa

Rozmowa z Mariolą Kolasińską z Europejskiego Centrum Edukacji Społecznej.

Miasto Ł: W ramach programu ASOS realizują Państwo projekt skierowany do osób 60 plus. Czym zajmujecie się wspólnie z seniorami?

Mariola Kolasińska: W ramach tego projektu rozmawiamy o Łodzi i okolicznych miejscowościach. Osoby 60 plus wypowiadają się na temat jakości przestrzeni, która ich otacza. Wspólnie sprawdzamy, czy jest ona przyjazna dla ich pokolenia. Zbierane na ten temat opinie i komentarze są podstawą do tworzenia Listy Lokalnych Potrzeb Seniorów, która w formie pisemnej trafia do lokalnych władz samorządowych. W ten sposób władze dostają od swoich najstarszych mieszkańców diagnozę lokalnej przestrzeni.

 

Dalsza część artykułu na stronie http://lodzkagazeta.pl/osoby-60-to-wazna-czesc-spoleczenstwa/

PODSUMOWANIE PROJEKTU „NASZA PRZYJAZNA PRZESTRZEŃ. SENIORZY DECYDUJĄ”

  

 

PODSUMOWANIE  PROJEKTU „NASZA PRZYJAZNA PRZESTRZEŃ. SENIORZY DECYDUJĄ”

W PROGRAMIE ASOS 2014-20120 MRPiPS, trzecia edycja projektu. Pierwsza i druga edycja OPUS i FUNDACJA 2035, trzecia ECES, priorytet programu – partycypacja społeczna

Dane statystyczne:

Łącznie w trzech edycjach – 452 osoby, z czego w ostatniej 162 osoby. Obszar działania obejmował Łódź i województwo łódzkie. Pracowaliśmy w 40 grupach z mieszkańcami w wieku 60+. W latach 2014 i 2015 przeprowadziliśmy zajęcia z grupami w Łodzi oraz w Pabianicach (2 grupy), Piotrkowie Trybunalskim (2 grupy), Konstantynowie Łódzkim (2 grupy), Kutnie (2 grupy), Ozorkowie, Skierniewicach, Łasku–Kolumnie, Żychlinie, Czarnocinie i Piątku. W bieżącej edycji odbyliśmy z 12 grupami 72 warsztaty w Łodzi, Działoszynie, Pajęcznie, Wieluniu, Nowym Adamowie, Łeczycy, Głownie, Brzezinach.

Celem projektu jest pobudzanie aktywności społecznej osób w wieku 60+ na rzecz środowiska lokalnego oraz poznanie przez uczestników narzędzi partycypacji obywatelskiej (konsultacje społeczne, budżet obywatelski, inicjatywa lokalna, fundusz sołecki, rady seniorów). Główne zadanie polegało na opracowaniu przez uczestników diagnozy przestrzeni miejskiej z punktu widzenia problemów i potrzeb pokolenia 60+, zgodnie z kryteriami miast przyjaznych starzeniu, określonymi przez WHO.


Obszar 1 Przestrzenie publiczne i budynki przyjazne starzeniu
Obszar 2 Społeczności i służba zdrowia przyjazne starzeniu
Obszar 3 Transport przyjazny starzeniu
Obszar 4 Mieszkalnictwo przyjazne starzeniu
Obszar 5 Partycypacja obywatelska i zatrudnienie przyjazne starzeniu
Obszar 6 Partycypacja społeczna przyjazna starzeniu
Obszar 7 Szacunek i integracja społeczna przyjazne starzeniu
Obszar 8 Komunikacja społeczna przyjazna starzeniu


Rezultat spotkań stanowiły sporządzone w oparciu o powstałe diagnozy „Listy lokalnych potrzeb seniorów”, które są przekazywane władzom samorządowym – miejskim lub gminnym (odpowiednio prezydentom, burmistrzom, wójtom oraz przewodniczącym rad miejskich i gminnych) Ale nie tylko. Modyfikowany z upływem lat program obejmował przydatną wiedze i umiejętności: uczestnicy zajęć uczyli się m.in. skutecznej komunikacji, aktywności na rzecz lokalnych społeczności, przy czym mogli zaplanować działania odpowiadające na potrzeby lokalnej wspólnoty pod kierunkiem ekspertów partycypacji społecznej. Mieli okazję zdobyć wiedzę na temat wagi i zakresu wyzwań społecznych wynikających ze zmian demograficznych, a także o procedurach i problemach związanych z rewitalizacją miast i zmianami związanymi w funkcjonowaniem miast. Ten ostatni temat cieszył się ogromnym zainteresowaniem, zwłaszcza w Łodzi

Najważniejsze wnioski z realizacji projektu:

- coraz bardziej zróżnicowane pokolenie 60+, więcej młodych emerytów nastawionych na kontynuowanie lub podejmowanie nowych aktywności – nie może się marnować potencjał tych osób, potrzebna jest odpowiednia oferta lub pomoc profilowana do określonych odbiorców

- upowszechniają się narzędzia partycypacji (największy sukces BO w Łodzi, BO i Rady Seniorów wkraczają do miast województwa

- wzrasta stopień identyfikacji z miejscem zamieszkania i zwiększa się chęć wpływu mieszkańców na decyzje o zmianach

- zdecydowane przesunięcie akcentów na potrzeby ze sfery „twardej” na „miękką”(obszary 5-8) podobnie jak w łódzkim BO. Coraz więcej dogodnych rozwiązań w infrastrukturze, brak możliwości wpływu na rozwiązania systemowe – uwaga skupia się teraz na uczestnictwie w kulturze, dostępie do informacji, tworzeniu miejsc spotkań, edukacji, w tym edukacji cyfrowej, małych inicjatywach oddolnych

ŁÓDŹ

- starzejące się osiedla (jak Dąbrowa, Zarzew, Teofilów, Karolew – niedostosowanie oferty usług i handlu do potrzeb niezamoznych emerytów, osób samotnych lub schorowanych (powinny być bary mleczne, obiady domowe, pralnie, biblioteki z usługą dowozu). Starsi mieszkańcy chcą na miejscu korzystać z klubów, wydarzeń kulturalnych, zajęć edukacyjnych i warsztatów

- postulat: lepsze wykorzystanie sal i lokali pozostających w gestii władz samorządowych w godzinach popołudniowych (szkoły, dk, biblioteki) na miejsc spotkań, kluby lub miejsca edukacji seniorów (pracownie komputerowe w szkołach do edukacji cyfrowej pokolenia 60+).

- największe zagrożenie: niedostatki w edukacji cyfrowej i zanikanie alternatywnych form komunikacji spowodują trwałe wykluczenie seniorów z życia społecznego i pozbawią możliwości normalnego funkcjonowania

- potrzebna jest jedna strona internetowa, będąca źródłem wszystkich informacji dotyczących wydarzeń kulturalnych, z podziałem na imprezy otwarte, nieodpłatne i pozostałe propozycje koniecznie z podanymi cenami biletów i ewentualnych zniżek dla seniorów. W chętnie oglądanych ŁWD i gazetach powinny być zapowiedzi wydarzeń a nie tylko relacje po fakcie

- także strona poświęcona możliwościom podejmowania działań w organizacjach pozarządowych, centrach wolontariatu lub lokalnie na rzecz swego pokolenia

– starsi łodzianie mocniej niż przed kilkoma laty utożsamiają się z miastem, interesują się jego historią, zależy im na jego dobrym rozwoju. Zmiana postaw, stosuneku do zieleni – wzrasta opór przeciw niszczeniu dobra wspólnego, w tym zieleni, mniej jest obaw przed zgłaszaniem do służb takich przypadków. Chcą uczestniczyć w działaniach społecznych związanych z rewitalizacją

WOJEWÓDZTWO

Każde z miast ma inną specyfikę i inne lokalne problemy są najważniejsze dla lokalnych społeczności. Jednak bardzo często są to problemy uniwersalne dotyczące wszystkich mieszkańców. Wśród nich powtarzają się:

– brak obwodnic miejskich i wzmożony ruch tranzytowy przez miasta ze wszystkimi jego konsekwencjami – niebezpiecznymi przejściami i skażeniem powietrza połączony ze świadomością nikłego wpływu osób starszych na rozwiązanie problemu

– niszczenie środowiska poprzez emisję szkodliwych gazów, odprowadzanie ścieków do rzek i naturalnych zbiorników, spalanie śmieci i wywożenie ich do lasów. Bezradność mimo interwencji wobec miejscowych zakładów pracy i sąsiadów. Jednocześnie utrzymujący się nonszalancki stosunek do zieleni – łatwo wydawane zgody na wycinki drzew

– problemy z transportem publicznym wewnątrz i międzymiastowym, likwidacja większości połączeń PKS, zamykane lub niszczejące nieczynne dworce kolejowe – to wszystko uderza głównie w osoby starsze i samotne, pogłębiając ich izolację i wykluczenie 9utrudnia dostęp do lekarza, usług, kultury)

– w małych miastach nie istnieją centra wolontariatu

– prawie we wszystkich miastach powstają i cieszą się powodzeniem UTW. W ofercie przeważają zajęcia związane z podtrzymywaniem dobrej kondycji, nauka języków, edukacja cyfrowa, wycieczki. Niezależnie od formy organizacyjnej UTW borykają się z brakiem środków na przeprowadzanie specjalistycznych zajęć i wykładów, doposażenie biur.

– starsi mieszkańcy w mniejszych ośrodkach łatwiej ulegają nieuczciwym sprzedawcom różnego rodzaju usług – telekomunikacyjnych, energetycznych, medycznych i wpadają w kłopoty finansowe. Potrzebna jest interdyscyplinarna edukacja do życia we współczesnej, złożonej rzeczywistości, radzenia sobie w najczęściej powtarzających się trudnych sytuacjach.

Jakie projekty dla pokolenia 60+ w kolejnych latach?

Autorka: Maria Kolasińska